Można iść przez życie ze świadomoscią, że idzie się dobrze, wprost do Boga – i na tej drodze można mocno pobłądzić…

(Mt 7,21.24-27)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Nie każdy, który Mi mówi: „Panie, Panie», wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony. Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki”.

Droga samemu bywa trudna. Można wołać „Panie, Panie!”. MOżna sądzić że jest się na właściwej ścieżce do Boga… a POBŁĄDZIĆ. Potrzebny jest kierownik duchowy – KIEROWNICZKA SERCA, która sama przeszła tą drogę. Osoba pewna, doświadczona cierpieniem, heroizmem wiary. Osoba, która wie jak poprowadzić człowieka do celu, bez błądzenia i błąkania się po bezdrożach życia.

Ach! Droga duszo! Jak wielka jest różnica pomiędzy duszami ukształtowanymi w Jezusie Chrystusie zwyczajnie, jako ci co zawierzają jedynie własnej wiedzy i opierają się na własnym doświadczeniu, a duszą podatną i uległą, która nie szukając oparcia w sobie samej, rzuca się w ramiona Maryi i poddaje się działaniu Ducha Świętego! Ile to zmaz, błędu, ciemności, ile złudzeń, ile ludzkiego naturalizmu w duszy pierwszej, a ile czystości, boskości i podobieństwa do Jezusa Chrystusa w drugiej! („Tajemnica Maryi”, pkt 18.)

Weź Mamo i przyjmij całą wolność moją, wolę moją, pamięć i rozum. Weź wszystko to co mam i posiadam. Z ręki Boga, przez Twoje dłonie wszystko to otrzymałem. Bogu, przez Twe matczyne ręce pragnę to oddać. Ty Mamo, która znasz wolę Ojca, roporządzaj tym wszystkim. Zanieś to jako dar oczyszczony i wydoskonalony na ołtarz Boga w niebie. Przynieś mi tylko Miłość i Łaskę a one w zupełności mi wystarczą.