TYDZIEŃ 1

Modlitwa. Dialog z Bogiem. Romowa.

Jedną z dróg modlitwy jest medytacja biblijna, która ma swoje etapy.

Zaczyna się od przygotowania wnętrza człowieka, bo Bóg zawsze jest gotów do dialogu. Modlitwa ma zmieniać człowieka, a nie Boga, dlatego to serce człowieka musi być otwarte  gotowe do zmiany. Medytacja wymaga:

1. Stanięcia przed Bogiem w pokorze, czci i prawdzie. Stanicia przed Tym, który jest OBECNY. „On, Jest, który Jest, Ja, mam się w Nim zatracić, stawać tym, którego nie ma”
2. Drugi etap wynika z pierwszego w sposób naturalny – jest to uświadomienie sobie jego OBECNOŚCI. Tego, że On przychodzi dla mnie i do mnie. Że zawsze na mnie czeka.
3. Dalej człowiek powinien wyrazić swą ADORACJĘ. Upaść na kolana, ucałować ziemię, pokłonić się, schować twarz w dłoniach, ukorzyć serce…
4. Modlitwa ma swe ŻRÓDŁO w BOGU!!! Dlatego trzeba prosić o Ducha Świętego, tego, który modli się gdy my niedomagamy. Trzeba prosić Boga o łąskę dobrej modlitwy – wypełnienie się Jego woli.
5. Teraz pozostaje już SŁUCHAĆ – czyli czytać Słowo Boga. Powoli. Jak list od ukochanego. Zważajac na każde Słowo. Refleksyjnie. Ze świadomościa, że to Bóg Miłosć przemawia do mojego serca.
6. Dalej to Słowo nalezy rozważać. Co Bóg chce mi powiedzieć. Wejść w pamieć, myśli, skojarznia, doświadczenia. Wchodzić w głębinę Słowa. poza zasłonę samych słów. Tam gdzie tętni serce. W samą głębię.
7. Gdy się już usłyszy, wówczas można odpowiedzieć. Po usłyszeniu, wejsciu wgłąb Słowa można Bogu dpowiedzieć. Wejść w dialog. Postawić pytania jak uczniowie idący do Emaus, czy jak Maryja w Zwiastowaniu… „Jakże się to może stać Panie?”
8. Dialog nieraz prowadzi w wielką głębię. Tu już nie ma opisów, przepisów. Dialog czasem prowadzi w Kontemplację. W głębię zachwytu bez Słów. Stąd nie powinno się uciekać, iść dalej. Ale Trwać! Usiąść ze spokojem i zachwytem u stóp PANA. I posiedzieć tam jakiś czas. Nabrać sił i odwagi.
9. Sił i odwagi do podjećia działania w życiu – prawdziwej przemiany serca. Zastosowania w życiu wniosków płynacych z tej modlitwy.
   „MODLITWA JEST NA TO, BY ZRODZIŁY SIĘ Z NIEJ CZYNY”
   Trzeba modyfikować, wydoskonolać, poprawiać swoje postanowienia i nastwienie w życiu. Pogłębiać.
10. NA koniec pozostaje modlitwa tym doświadczeniem Włąsnymi słowami w Duchu Świętym.

Taka modlitwa jest jak noc Paschalna:

„To jest właśnie ten czas, gdy łączy się niebo z ziemią, sprawy ludzkie ze sprawami bożymi”

Jezus będzie mówił do serca. Wzywał GŁĘBIEJ i GŁĘBIEJ. Ku większej MIŁOSCI:

Pewien człowiek podszedł do Jezusa i zapytał: „Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?” Odpowiedział mu: „Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowuj przykazania”. Zapytał Go: „Które?” Jezus odpowiedział: „Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego jak siebie samego”. Odrzekł Mu młodzieniec: ” Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?” Jezus mu odpowiedział: „Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i daj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!” Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości. (Mt 19, 16-22)

Przyjdź Duchu Święty z łaską otwartosci i wierności rozważaniu Słowa. Pomóż mi z odwagą podejmować wezwania Jezusa. Zwłaszczaa te które są trudne. Przymnoż sił, wiary, odwagi do podjęcia Słów Pana, które on wypowiada do mojego serca. Bym nie odchodził z modlitwy zasmucony, ale bym podejmował kolejne wyzwania, bym wzrastałw  Miłosci.