Jak realizować w praktyce to, że Jezus założył Kosćiół. Jak trzymać z tym kościołem, zwłaszcza tym hierarchicznym. Pełnym grzechu i ludzkiej słabości. Szatam próbuje obrzydzić kościół hierarchiczny kusząc tych, którzy powinni być jego fundamentami i wzorami oddania Jezusowi.

Ignacy pisał reguły o trzymaniu z Kościołem w specyficznym czasie i dla specyficznych  – w dużej mierze niepiśmiennych – ludzi. Trzeba wziąć pod uwagę kontekst.

Zasady 1..9 odnoszą się do kultu.

1. Odnosić się z szacunkiem do kościoła jako MATKI – Mater Ecclesia – Ecclesia Mater…. św. Ignacy poleca odnosić się z szacunkiem także do kośćioła hierarchicznego. Tak jak odnosił się do kościoła Jezus. Posyła nawróconego Szawła do kościoła. Traktuje Kościół jako prezdłużenie swej obecnośći w świecie.
2. Pochwalać sakramenty – szczególnie częstą spowiedź i komunię świętą. W czasach Ignacego ludzie rzadko przystępowali do tych sakramentów. Może dzięki wielkiemu zamiłowaniu do nich jakie okazywali święci – w tym św. Ignacy – dziś te sakramenty są tak często szafowane. Tak bardzo dostępne.
3. Uczestniczyć często we Mszy Św. angażować się w modlitwę Kościoła. Uczestniczyć całym sobą. Śpiewać, odpowiadać, angażować się. Żyć liturgią, a nie przychodzić jak do teatru. Eucahrystia to szczyt i źródło życia. Wszelkie działanie powinno znaleźć swe źróła w modlitwie. Modlitwie, której długośc i forma jest dobrana do stanu życia. Gdy człowiek da się porwać akcyjnośći, działniu, a porzuci modlitwę, to z czasem się zagubi.
4. Pochwalać zakony, dziewictwo, wstrzemięźliwość, małżeństwo też, ale nie w tej mierze co tamte… Tu można się wzdrygać. Dziś każda z form życia bliskiego Bogu wymaga pochwalenia. W czasach Ignacego małżeństwo i jego nierozerwalność była na porządku dziennym. Jednakże każda forma poświęcenia się Bogu na wyłączność jest zawsze krokiem dalej.
5. Śluby to droga do doskonałosći. Śluby zakonne, jak i ślubowanie w obliczu Boga drugiej ososbie.
6. Ignacy poelca także kult relikwii – wszelkie przejawy pobożności, zachwytu nad życiem świętych – naśladowania ich. W czasach Ignacego rozprzestrzeniał się protestantyzm, który mocno negował i odrzucał kult świętych
7. Wchodzić w praktyki pokutne – tak bardzo potrzebne w dzisiejszym świecie, gdzie wszystko jest na wyciagniecie ręki. Gdzie tak trudno jest człowiekowi czegokolwiek sobie odmówić – pościć.
8. Kult świętych, obrazów i kosciołów. Zanurać się w to co podaje kościół. Tylu ludzi przeszło tą drogą do swiętości. Tu nie trzeba nowych wynalazków duchowych. Pójśc sprawdzoną ścieżką!
9. Szanować przykazania kosćielne. Bronić tego, co nakazuje i mówi Kościół.

Weź Mamo i przyjmij całą wolnosć moją, wolę moją, pamieć i rozum. Weź wszytko co mam i posiadam i zanieś to na ołtarz Boga w niebie. Rozporządzja tym według woli Boga i uczyń z tego dar doskonały.

Przynieś mi tylko Miłosć i Łaskę a one w zupełnośći mi wystarczą.

Niedizela Dobrego Pasterza przypomina że Jezus nadał swym następcom wiele praw i obowiazków. Zbudował Kościół także ten hierarchiczny i chce go mieć w takiej formie i strukturze w jakiej jest.

Mówił do Piotra nad jeziorem: „Paś BARANKI moje” – czyli kościół hierarchiczny. Potem także: „Paś owce moje! Paś owce moje”, czyli cały lud boży. Członków Kościoła. Biskupi i kapłani wystepują w imię Chrystusa.

Jezus chce rękami następców nakarmić wszelkie głody ludzkości. Budując Kościół chce, by chrześcijanie przez swój chrzest weszli w Jego Kapłaństwo, drogaę Proroka i Króla. By byli Jego Dłońmi, Słowem i Reprezentantami w świecie.

Opiera kościół na człowieku? Na Piotrze, którego nazywa skałą. Na Opoce. Na tym Piotrze który miał swoją wizję Królestwa, który zdradził, kłócił się z pozostałymi o władzę i pierwszeństwo… Jezus zna słabość człowieka i pragnie by człowiek otwierał się na Jego łaskę. Bóg jest też cierpliwy i wszechmogący. Niegdy świat nie wymyka się z Jego rąk.

Jezus dał wszystko Piotrowi i Apostołom. Szalona jest miłość Boga. Dał im włądzę kluczy i wiładze wiązania. Cokolwiek zwiążą na ziemi w imię Chrystusa, będzie twż związane w Niebie. Dał im najwyższą władzę. Wielu świętych w rozmowach z Jezusem czy Maryją będzie słyszało, że najistotniejsze jest posłuszęństwo Kościołowi. Nawet Jezsu się podda Kościołowi. Zrzuci Szawłą z konia, ale pośle go do Kościoła. Nie będzie go prowadził jakąś osobną drogą, nie bedzie go sam nauczał. Ale posyła Pawła do KOŚCIOŁA.

Tak bardzo potrzeba dziś pasterzy pokornych współpracujących z łąską Boga.

Jezus powiedział: „Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, do którego owce nie należą, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza. Najemnik ucieka dlatego, że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach. Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. I te muszę przyprowadzić i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz. Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja życie moje oddaję, aby je potem znów odzyskać. Nikt mi go nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca”. (J 10,11-18)

Jezus jest Dobrym Pasterzem – a jednak mówi do Piotra – paś baranki, owce moje. UTOŻSAMIA SIĘ Z KOŚCIOŁEM! Niesamowita jest wiara Jeazusa w człwoieka i Jego szaleńcza miłość do człowieka. Jednak Jezsu jest TRZONEM, FUNDAMENTEM, PODSTAWĄ Kościoła. Piotr jest silny siłą Jezsua. Tak długo jak będzie pokorny i wsłuchany w Ducha Świętego, tak długo będzie jak głaz!

Piekło jest ekstremalnie wściekłe na Kosciół i walczy z nim. Wielu biblistów mówi, że szatan odwrócił się od Boga, gdy usłyszał, o godnosci jaką Bóg przygotował dla tak niskiej i słabej istoty jaką jest człowiek. A w Kościele Jezus podnosi człowieka do bycia tożsamym z Nim.

Piekło rozpaliły wszystkie te elementy gdzie jest ludzka pokora, ubóstwo, zależność i związanie się natury ludzkiej z boską:
– WCIELENIE – JEZUS
– NIEPOKALANE POCZĘCIE i życie bez grzechu – MARYJA
– KRZYŻ CHRYSTUSA – Miłość Boga w ubóstwie, zaleznosći i pokorze
– KOŚCIÓŁ – Piotr i jego następcy

Pan chce, by Piotr kochał tak jak On. Pyta trzykrotnie Piotra o Miłość. Jakby chcęc pokazać mu, że zmazuje to jego trzykrotne zaparcie się.

Trzeba przylgnąć do PAPIEŻA. Św. Ignacy wprowadził nawet specjany ślub wśród Jezuzuitów. Szczególnego osłuszeństwa Papieżowi. Tym samym jest tu przestrzeń najwiekszych ataków złego ducha. Szczególnie dziś potrzeba tej wierności i drogi posłuszęństwa. Gdy kościół w swej hierarchi oczyszcza się. Gdy wychodzi na jaw tyle nieposłuszeństw, tyle momentów gdy pasterze wyprowadzili owce na manowce, gdy się przyczynili do ich śmierci duchowej zamiast do życia w łasce pokoju i wolności.

1. Jezus po swym Zmartwychwstaniu przypomina uczniom cudowny połów. Przywołuje ich do samych początków ich misji. Do Galilei. Potem je z nimi posiłek na brzegu i pyta za kogo Go uważają, by w końcu przekazać im władzę apostolską.

Gdzieś tam w głębi rezonuje prawda o naśladowaniu chrystusa, o tym, o czym mówił w innym miejscu. O tym, że może będą musieli oddać za Niego życie:

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli kto Mi służy, uczci go mój Ojciec”. (J 12,24-26)

Wszystko jednakże na chwałę Ojca.

Jezus możę nakarmić wszelkie głody ludzkości zarówno te fizyczne, ale przede wszystkim te duchowe i wieczne. Ale nie zostaje w świecie. Z pokora poddaje się hierarchi Kościoła który utworzył. Chce by te same ręcę, które sięgneły po owoc rajski, stały się teraz przedłuzeniem jego rąk w przynoszeniu owocu rajskiego na Ziemi. By Kosciół był jego rękami, ustami, twarzą, by kontynuował budowanie Królestwa na Ziemi.

Nadaje Piotrowi imię OPOKI – Kefasa – SKały – fundamentu Koscioła. JEmu i wszystkim jego następcom. Daje też innym uczniom uprawnienia kapłanów. Tworzy kolegium Koscioła, pierwszą grupę biskupów Koscioła.

„Piotrze paś baranki moje. paś owce moje, paś owce!”

Jezus, Baranek Boży, pierwszy, który stał się żywą ofiarą za grzechy, daje Piotrowi dar i możliwość naśladowania Go. Piotr stanie się naśladowcą Baranka. I ma być głową Kościoła hietarchicznego – wszystkich naśladująvych Baranka. Głową Biskupów i kapłanów. Ma też za zadanie paść owieczki z owczarni jak i z poza niej. Starać się by powróciły.

Weź Mamo i przyjmij całą wolność moją wolę moją pamięć i rozum

Weź wszystko to co mam i posiadam. Z ręki Boga to ppchodzi i Jemu to pragnę oddać przez Twe Matczyne dłonie. Ty Mamo rozporzadzaj tym wszystkim wedlug woli Boga. Przynieś mi tylko Milość i Łaskę a one w zupełności mi wystarczą

Apostołowie zgodnie z poleceniem Jezusa wracają do początku. Do Galilei.Wracaja do rybołóstwa i tam spotykają Jezusa. Znów na nowo – przez cudowny połó ryb. „To jest PAN!” Krzyczy Jan do Piotra!

Pustynia czekania. Ale nie bezczynna. Oczekują! Coś robią! Wracają do początku…

Są na brzgu ale dalej GO nie poznają! „Nikt nie odważył się pytać!!!?” Skąd taki komentarz?

Jezus po zmartwychwstaniu – wymaga czegoś więcej i dalej by Go rozpoznać!

Jezus przygotowuje posiłek – ale z tego co ONI ZŁOWILI. Teraz człowiek ma współpracować z Kościołem. JEzus chce dać Kościołowi KLUCZE. Współdziała z hierarchią Kościoła! NIezwykłe – Bóg w pokorze poddaje się kościołowi i przez wieki będzie pokazywał świętym że najważniejsze jest POSŁUSZEŃSTWO KOŚCIOŁOWI!

To JEzus pociaga do siebie – to z Jego inicjatywy wszystko się dzieje:

Jezus powiedział do ludu: Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; Ja zaś wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Napisane jest u Proroków: Oni wszyscy będą uczniami Boga. Każdy, kto od Ojca usłyszał i nauczył się, przyjdzie do Mnie. Nie znaczy to, aby ktokolwiek widział Ojca; jedynie Ten, który jest od Boga, widział Ojca. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne. Jam jest chleb życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata. (J 6,44-51)

Mamo – weź i przyjmij całą wolność moją, wolę moją, pamieć i rozum, weź wszystko to co mam i posiadam. Z ręki Boga to wszystko pochodzi i Jemu to pragnę oddać jako wyraz mojej Miłosći i Pokory. Ty Mamo tym rozporządzaj i przygotuj jako dar doskonały na ołtarz w Niebie.

Przynieś mi tylko miłosć i łąskę a one w zupełności mi wystarczą.