FUNDAMENT

Bóg jest pełen paradoksów. Miłość jest pełna paradoksów. W Bogu radość przenika się z cierpieniem a spoiwem jest Miłość. Bóg wybrał siebie jako Miłość, gotów by być zranionym.

Całe chrześcijaństwo – jeśli objawia się w nim Bóg żywy i prawdziwy – utkane będzie z paradoksów. W Chrześcijaństwie muszą być pozorne nieścisłości i sprzeczności. Dzieło Wszechmogącego, Nieskończonego, nie może być możliwe do objęcia ludzkim rozumem. Ono wymaga wyjścia poza ramy doczesności, spojrzenia w przyszłość – wymaga WIARY.

Bóg:

• JEST MIŁOŚCIĄ
• STWARZA przez MIŁOŚĆ
• WCIELA SIĘ przez MIŁOŚĆ.

Każdy element chrześcijaństwa to swoisty warunek lub konsekwencja działania Miłości, cud stwarzania… (F. Varillon)

ODBLASK

Syn Ojca, ten, który nosi w sobie Ojca – Jezus – mówi:

„kto mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca”

W tym jest unikalna niezwykłość chrześcijaństwa, niezwykła nowość – cud Stwarzania, cud Wcielenia, Rodzenia. Ten, który jest w pełni ludzki, objawia Tego, który jest w pełni boski. Chrystus – człowiek – jest obrazem niewidzialnego Ojca!

• Nie ma innego, bardziej prawdziwego obrazu Boga!
• Nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, KTÓREMU OJCIEC ZECHCE OBJAWIĆ

Syn objawił i ciągle objawia Kościołowi. Całe życie jest objawem Miłości, całe Jego życie pokazuje na czym polega Miłość i czym jest Miłość. Wszystko, cokolwiek robi i czego naucza. W ludzkim Jezusie poznajemy niewidzialnego i duchowego Boga.

KONTEMPLACJA JEZUSA, SYNA, JEST ZATEM DROGĄ POZNANIA PRAWDZIWEGO I ŻYWEGO BOGA!

Ojciec i Syn.Ten który nadaje tożsamość i ten, który reprezentuje Ojca. Tak niesamowicie rezonuje z tą relacją sytuacja opisywana w dzisiejszej Ewangelii. Sytuacja która dotyczy innego ojca i syna:

Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: „Nie, lecz ma otrzymać imię Jan”. Odrzekli jej: „Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię”. Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: „Jan będzie mu na imię”. I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się. zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: „Kimże będzie to dziecię?” Bo istotnie ręka Pańska była z nim. Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem; a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem. (Łk 1,57-66.80)

Jakie imię nadał Synowi Ojciec. Jaka jest TOŻSAMOŚĆ Miłości:

Kochać to dać wolność – nie użyć środków jakiegokolwiek przymusu wobec tego, kogo się kocha – to widać w Ojcu i Synu

W obliczu i w zestawieniu z TAKĄ MIŁOŚCIĄ,nasza ludzka miłość, to nieudolne naśladowanie. Ludzie nie potrafią kochać tak pięknie, bo nie potrafią się wyrzec środków przymusu. Środków przemocy jest cały wachlarz – od niewinnego uwodzenia przez kokieterię, kłamstwa, pochlebstwa, wypaczenia dobroci i poświęcenia aż po ohydny i odrażający gwałt.

Językiem Boga jest język modlitwy. Delikatnej prośby, czasem pełnej milczenia. Gdy mały i bezbronny oddaje hołd wielkiemu i potężnemu nie świadczy to o wielkiej szlachetności ducha. Gdy jednak Najwyższy i Wszechpotężny i Najwyższy schyla się przed malutkim – ot choćby by umyć mu nogi – mamy do czynienia z Miłością w pełni jej wolności i potęgi.

POKORA to klucz do MIŁOŚCI.

BÓG JEST MIŁOŚCIĄ! Jeśli coś nie jest zabarwione Miłością, nie jest chrześcijańskie.

BÓG JEST MIŁOŚCIĄ – to początek wszelkich rozważań, medytacji i kontemplacji. Początek drogi ku głębi. Tylko co to znaczy? Jak nieogarniona to tajemnica…

---

Duchu Święty przyjdź i ucz mnie Miłości. Pokazuj mi na czym polega Miłość. Wlej w me serce dar pokory. Pomóż mi wybierać pokorę tam gdzie wydaje mi się, że jestem taki silny. Daj mi służyć tam gdzie umysł podpowiada mi by wysłużyć się innymi. Pomóż mi stawać się maleńkim odblaskiem Ojca.