KONTEMPLACJA
Słowo z 5 Lutego 2019
Niezwykły jest kontrast i paradoks obu uzdrowień, obu cudów.
Dwie kobiety i totalnie różne zachowania Jezusa.
- Jedna dojrzała, udręczona wieloletnią chorobą.
- Druga młodziutka która choruje nagle, gwałtownie i śmiertelnie.
- Jedna sama podejmuje działanie. Nie przyznając się że jest nieczysta dotyka dziesiątki „czystych” rytualnie żydów przeciskając się do Jezusa.
- Druga młodziutka w odosobnieniu swego pokoju na górze.
- Starsza jest zdeterminowana pełna pragnienia wyzdrowienia, dotyka skrawka tkaniny.
- Młodsza może nawet nie wie, że jej ojciec wybrał się w drogę i prosi w jej intencji.
- Jedna dotyka płaszcza. Zostaje uzdrowiona. Czuje to i usuwa się w cień.
- Drugą sam Jezus chwyta, „wyrywa” za rękę z objęć śmierci i woła do niej.
Najbardziej zaskakuje różnica w zachowaniu samego Jezusa po uzdrowieniu/wskrzeszeniu.
- Pierwszą sam Jezus wywołuje na środek przed tłum!
- Gdy idzie do drugiej to zdanie po zdaniu liczba świadków się uszczupla. Na koniec Jezus SUROWO im przykazuje by nikt się nie dowiedział.
Skąd te różnice…?
Tylko sam Bóg wie jak dotrzeć do człowieka by go uzdrowić. Tylko On zna najlepszą z dróg!…
To paradoksy wiary i tajemnice Bożego działania?
Panie pozwól mi być zawsze otwartym na Twe działania. Ty potrafisz zadziałać w skrajnie różnych sytuacjach i sposobach. Nie daj mi się zamykać na żadne z Twoich rozwiązań. Lecz mnie z zatwardziałości serca i ubierania Ciebie w moją wizję. Wpychania Cię w moje ciasne ramy wyobrażenia o tym, jak powinieneś zadziałać.
Puncta, które stały się inspiracją: https://e-dr.jezuici.pl/trzy-spotkania/
Chrystus jest sam Kapłanem sprawującym ofiarę. Sam też jest Barankiem Boga złożonym w ofierze na ołtarzu Krzyża. Jego Ciało i Jego Krew są składane i stają się pokarmem, by ci którzy je spożywają „dostąpili spełnienia obietnicy”. On chciał sprawować tą ofiarę – On też z własnej woli Siebie ofiarował.
Bo tak mocno ukochał.
Bo do końca nas umiłował.
Cały zanurzył Siebie w Duchu Świętym. Mocą tego Ducha mówił wszystkim ludziom, że ich szaleńczo i bezgranicznie kocha.
A oni – uczeni w piśmie – studiujący Słowo, które Jezus do końca wypełnił, zamknęli się na Ducha do tego stopnia, że przypisali Jezusowi działania szatańskie; anty-miłości. Brnąc w takim myśleniu sami siebie skazują na potępienie… Zaprzeczając Duchowi zamknęli się do ostatku na dar wiary.
Serce Jezusa musi być obolałe z żalu słysząc co mówią. Jeśli oni odejdą z tego świata z tym przekonaniem, z tym grzechem przeciw Duchowi, to w ostatniej sekundzie życia także Mu nie uwierzą. Skażą samych siebie na wieczne trwanie w świecie przeciwnym Jezusowi. Powiedzą NIE Miłości, która szaleńczo ich kocha i oddała za nich swe życie. Bo „postanowione ludziom, RAZ umrzeć, a potem SĄD!” Tylko raz… Tylko jedną szansę ma każdy człowiek.
Panie daj mi się jak najczęściej karmić Twym Ciałem i Krwią. Duchu natchnij me serce do wiary. Nie daj mi pójść drogą zatwardziałości serca i bluźnierstwa skazującego na wieczne potępienie.