Słowo na 8 GRUDNIA 2019
Niepokalana
Niesamowite są zamysły Boga. Duch Święty – Niepokalane poczęcie. On sprawił, że w łonie Maryji zaczął rozwijać się Jezus. Ale ten cud mógł miejsce tylko na Jej TAK. Bóg nigdy nie przekracza ludzkiej wolności. Zapytał Maryję i uzależnił bieg Zbawienia od Jej TAK lub NIE. Niezwykły jest szacunek Boga do wolności człowieka. On przez swoje TAK zjednoczyła się z Duchem Świętym – sama stała się Niepokalanym Poczęciem. Z resztą w wielu objawieniach tak o sobie mówi. Nie że jest tylko Niepokalanie Poczęta, ale że jest sama Niepokalanym Poczęciem.
Zwiastowanie, moment poczęcia, WCIELENIA, to niesamowity owoc MIŁOŚCI. Duch Święty skupiający jak w soczewce Miłość nadprzyrodzoną i Maryja skupiająca w sobie Miłość całego Stworzenia łączą się i owocują cudem wcielenia Syna Bożego. Tego, który w niewytłumaczalny sposób połączył w sobie to sprawy ludzkie ze sprawami Bożymi. Miłość całego stworzenia z Miłością Boga. Złączył w sobie dwie natury, niczego nie mieszając…
Tą sceną można się tylko zachwycić. W tą scenę można wejść jedynie oczyma wiary. Patrząc w dal, poza to co widzialne, w przestrzeń niewidzialną. W Cel, dla którego to wydarzenie miało miejsce, w tym czasie i miejscu, angażując te, a nie inne Osoby. Wolność człowieka która zyskuje tak nieprawdopodobną rangę. Ale wolność Ewy z Raju wypowiadającej TAK wobec propozycji szatana w stosunku do owocu, który jej chciał dać mogła być zgładzona wolnością Maryji, Nowej Ewy wobec niewypowiedzianego OWOCU MIŁOŚCI – Syna Bożego. W tej scenie można także wołać za słowami Exultet-u: „O błogosławiona wino”, bo przez Ciebie przyszedł do nas Zbawiciel. O Błogosławiona Maryjo, bo przez Twoje TAK na świat przyszedł Zbawiciel. Bo Ty, o Matko, zechciałaś nosić w swym łonie Odkupiciela i poświęcić swoje życie Jego wychowaniu i kontynuowaniu Jego misji na Ziemi jako jedna ze współtwórczyń Kościoła, fundamentów Kościoła.
Dlaczego Niepokalanie Poczęta…?
Niezwykle wyjaśnia to modlitwa z Godzinek:
Boże, któryś przez Niepokalane Poczęcie Maryi Panny
godny Synowi Swemu przybytek zgotował,
Ciebie prosimy, abyś przez wstawiennictwo Tej,
którąś dla przewidzianej śmierci
Tegoż Syna od wszelkiej zmazy zachował,
nam niepokalanymi przyjść do Siebie dozwolił.
Przez Chrystusa, Pana naszego,
który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.
Niesamowita jest dzisiejsza perykopa. Niezwykła jest troska i Miłość Boga do człowieka. On jest Architektem Zbawienia. Przewidział zasługi Syna jeszcze przed narodzeniem Jezusa i już przy poczęciu Maryi uchronił Ją od grzechu pierworodnego. Przez przewidziane zasługi Jezusa.
W Świetle tej niezwykłej ingerencji Boga, w świetle architektury Zbawienia Słowo z dzisiejszej Ewangelii wybrzmiewa niesamowicie…
Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”. Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”. Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?” Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”. Na to rzekła Maryja: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!” Wtedy odszedł od Niej anioł. (Łk 1,26-38)
Dziś też wybrzmiewa niezwykle Akatyst – pochwała Bogurodzicy:
O, Waleczna Hetmanko, zwycięską wdzięczności pieśń, z niewoli wyswobodzeni, słudzy Twoi, niesiem Ci, Bogarodzico. Ty, która posiadasz moc niezwyciężoną, od wszelkich nieszczęść wybaw nas, byśmy do Ciebie wołali: Witaj, oblubienico Dziewicza.
[…]
Witaj, konarze pnia, co nie usycha,
Witaj, pole rodzące Owoc nieskalany,
Witaj, uprawiająca pole Rolnika ludzi przyjaciela,
Witaj, która nam rodzisz Rodziciela życia.
Witaj, niwo dająca obfitość zmiłowań,
Witaj, stole pełny bogactw pojednania,
Witaj, bo nam gotujesz łąkę słodkich rozkoszy,
Witaj, bo duszom przystań spokojną sposobisz.
Witaj, modlitwy kadzidło pachnące,
Witaj, całego świata ceno pojednania,
Witaj, dobroci Boża śmiertelnym życzliwa,
Witaj, któraś śmiertelnych śmiałym przystępem do Boga.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
[…]
